شیده ی عشق Shedeye Eshgh

عاشقی ها از دلم دیوانگی ها از سرم * تار و پود هستیم بر باد رفت اما نرفت


	شما... تو چشمتون چه قصه هاست ،نگاهتون چه آشناست * اگه بپرسید از دلم میگم گرفتار شماست نگاهتون پیش منه ،حواستون جای دیگست * خیالتون اینجا که نیست پیش یه رسوای دیگست نفس نفس تو سینه ام عطر نفس های شماست * اگر که قابل بدونید خونه ی دل جای شماست میمیرم از حسادت دلی که دلدار شماست * کاش میدونستم اون کیه؟ که این روزا یار شماست خوشا به حال اون کسی که توی رویای شماست شما گناهی ندارید این روزگار بی وفاست * تو خلوت شبونه ام خالی فقط جای شماست توجام می، تموم شب نقش دو چشمای شماست \|+\| نوشته شده توسط امین در دوشنبه یکم مهر 1387 \|


	این خاک تن کیست ؟ هرگز شده زین خاک بجویی که تن کیست ؟ وین گرد غم آلود غبار بدن کیست ؟ از زیر قدومت شدی آگاه که آیا ماوای که خواهد شد و یا که وطن کیست؟ بر خاطر تو هیچ گذشتست به بستان کاین پنبه ی نو خواسته آیا کفن کیست ؟ آن غنچه خندان که نمودست دهن باز لبهای پر از خنده و شکر شکن کیست ؟ آن خشت که سر بر سر هم هشته بهر کاخ اعضای که می باشد ویا که تن کیست ؟ آن رخنه دیوار که بر دیده هویداست چاک دل سوزان که؟ خندان دهن کیست ؟ امروز که خاک دگران شد چمن ما تا روز دگر خاک من و تو چمن کیست ؟ \|+\| نوشته شده توسط امین در دوشنبه یکم مهر 1387 \|


	یار بی یاوران ... غمخوار مرا نیست دگر من شده ام خوار بیگانه وخویش از من محزون شده بیزار چون نیست دگر در رخم آثار تلالو خاموشم و بی یاورم وبی کس و بی یار خشکیده درختم من و در فصل خزانم طوفان زده ام نیست دگر در بر من بار خاموش چو شمعم که به کنجی بنشسته پروانه ز گردیدن گردم بودش عار من یوسف کنعان بدم و پادشه مهر در پیش زلیخا شده کم ارزشم از خار کمتر ز کلافی بفروشند مرا گر دانم که کسم نیست در این شهر خریدار در بحر غم و غصه شناور همه روزم هر شب بکشم تا به سحر آه شرر بار ای یاور بی یار کسان رب توانا کس نیست به غیر از تو مرا یار و مدد کار لطفی ز کرم کن به شکیبا که تو هستی واقف ز همه درد نهان و همه اسرار \|+\| نوشته شده توسط امین در دوشنبه یکم مهر 1387 \|