تبليغاتX
شیده ی عشق Shedeye Eshgh
عاشقی ها از دلم دیوانگی ها از سرم * تار و پود هستیم بر باد رفت اما نرفت
 متن ترانه سنگ صبور از فیلم سنتوری با صدای چاووشی

 

رفیق من سنگ صبور غمهام  به دیدنم بیا که خیلی تنهام

هیشکی نمیفهمه چه حالی دارم چه دنیای رو به زوالی دارم

مجنونم و دل زده از لیلی ها خیلی دلم گرفته از خیلی ها

نمونده از جوونیام نشونی پیر شدم پیر تو ای جوونی

تنهای بی سنگ صبور خونه سرد و سوت و کور

توی شبات ستاره نیست موندی و راه چاره نیست

اگر چه هیشکس نیومد سری به تنهاییت نزد

اما تو کوه درد باش طاقت بیار و مرد باش

اگر بیای همونجوری که بودی

 کم میارن حسودا از حسودی

صدای سازم همه جا پر شده

هرکی شنیده از خودش بیخوده

اما خودم پر شدم از گلایه

هیچی ازم نمونده جز یه سایه

سایه ای که خالی از عشق و امید

همیشه محتاج به نور خورشید

 

 

فوق العادست حتماترانه رو از اینجا دانلود کنید.

 

|+| نوشته شده توسط امین در چهارشنبه پانزدهم اسفند 1386  |
 غم

عشق را به خاطر غم ، غم را به خاطر تنهايي ، تنهايي را به خاطر سکوت ، سکوت را به خاطر شب ، شب را به خاطر اشک هايم دوست دارم

|+| نوشته شده توسط امین در چهارشنبه پانزدهم اسفند 1386  |
 قصیده

تو مثل راز پايزي و من رنگ زمستانم

چگونه دل اسيرت شد قسم به شب نمي دانم

تو مثل شمعداني ها پر از رازي و زيبايي

و من در پيش چشمان تو هستي خاک گلدانم

تو دريايي تريني آبي و آرام و بي پايان

و من موج گرفتاري اسير دست طوفانم

تو مثل آسماني مهربان و آبي و شفاف

و من در آرزوي قطره هاي پاک بارانم

نمي دانم چه بايد کرد با اين روح آشفته

به فريادم برس اي عشق من امشب پريشانم

تو درياي مني بي انتها و ساکت و سر شار

و من تنها در اين دنياي دور از غصه مهمانم

تو مثل مرز احساسي , قشنگ و دور و نا معلوم

و من هم يک کبوتر , تشنه باران درمانم

بمان امشب کنار لحظه هاي بي قرار من

ببين بن تو چه رويا ئيست رنگ شوق چشمانم

شبي يک شاخه نيلوفر به دست آبيت دادم

هنوز از عطر دستانت پر از شوق است دستانم

تو فکر خواب گلهايي که يک شب باد ويران کرد

و من خواب تو را مي بينم و لبخند پنهانم

تو مثل لحظه اي هستي که باران تازه مي گيرد

و من مرغي که از عقت فقط بي تاب و حيرانم

تو مي آيي و من گل مي دهم در سايه چشمت

و بعد از تو منم با غصه هاي قلب سوزانم

تو مثل چشمه اشکي که از يک ابر مي بارد

و من تنها ترين نيلوفر  رو به گلستانم !

|+| نوشته شده توسط امین در چهارشنبه پانزدهم اسفند 1386  |
 گفتگو با خدا...

خدايا آنچه که از من سر زد و تو به آن داناتري بيامرز ,

            پس اگر من باز گشتم , تو به سوي آمرزش بر من باز گرد .

 خدايا بيامرز آنچه من از خود به تو وعده کرده , و وفاي از آن پيمان را از من نيافتي .

  خدايا بيامرز آن چيزي را که من بوسيله آن به زبانم به تو نزديک شده

                                                                             لکن دلم بر خلاف آن است .

    خدايا بيامرز شارش هاي گوشه چشم را و بيامرز گفتارهاي ناهنجار را

                                                                        و آرزو هاي دل و لغزش هاي زبانم را .

 

 

|+| نوشته شده توسط امین در چهارشنبه پانزدهم اسفند 1386  |
 حقیقت
 

ما کسايي که به فکرمون هستن رو به گريه مي اندازيم. ما گريه مي کنيم براي کسايي که به فکرمون نيستن. و ما به فکر کسايي هستيم که هيچوقت برامون گريه نمي کنن. اين حقيقت زندگيه. عجيبه ولي حقيقت داره. اگه اين رو بفهمي، هيچوقت براي تغيير دير نيست

|+| نوشته شده توسط امین در چهارشنبه پانزدهم اسفند 1386  |
 چگونه فراموشت کنم!!!!
 

 

چگونه فراموشت کنم تو را ،که از خرابه های بی کسی به قصر سپید عشق هدایتم کردی.

                                            عاشقی بی قرار و یاری باوفابرای خویشتن ساختی.

آهو بره ای شدی که دوستی گرگ را پذیرفتی.

                                              وبرای اشک های او شانه هایت را ارزانی داشتی.

وبا صداقت عاشقانه ات دلش را به دست آوردی.

                              چگونه فراموشت کنم تورا،که سالها در خیالم سایه ات را می دیدم.

وطپش قلبت را حس می کرد، وبه جستجوی یافتنت به درگاه پروردگارم دعامی کردم،

                                         که خدایا پس کی اورا خواهم یافت.

چگونه فراموشت کنم تورا ، که همزمان با تولدت در قلبم همه را فراموش کردم.

                                       برایم تمامی اسم ها بیگانه شده اند و همه خاطرات مرده اند.

دستم را به تو می دهم ،قلبم را به تو می دهم، فکرم را نیز به تو می دهم،

                                                     بازوانم را به تو می بخشم ونگاهم از آن توست

 وشانه هایم که نپرس .دیگر با من غریبه اند

                     و تمامی لحظات تو را می خواهندو برای عطر نفس هایت دلتنگی می کنند.

چگونه فراموشت کنم تورا ، که قلم سبزم را به تو هدیه کردم

                                                   که حتی نوشته هایت همرنگ نوشته هایم باشد.

پیشتر ها سبز را نمیشناختم،بهتر بگویم با سبز رفاقتی نداشتم

                                سبز را با تو شناختم ودلم می خواهدکه با یاد تو همیشه سبز بنویسم .

دلت را به من بده فکرت را به من بده ،سرت را روی شانه هایم بگذار.

                                                     وبگذار عطر کلماتت رامیان هم قسمت کنیم.....

 

|+| نوشته شده توسط امین در چهارشنبه پانزدهم اسفند 1386  |
 چقدر سخته؟

خيلي سخته که بغض داشته باشي ، اما نخواي کسي بفهمه ...

خيلي سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کني ...

خيلي سخته که سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگيري ...

خيلي سخته که روز تولدت ، همه بهت تبريک بگن ، جز اوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي ... خيلي سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکني ، بعد بفهمي دوست نداره ...

خيلي سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدي ، اما اون بگه : نمي خوامت

 

|+| نوشته شده توسط امین در چهارشنبه پانزدهم اسفند 1386  |
 
 
بالا